Het verhaal
Estrenar is Spaans voor iets voor het eerst gebruiken of dragen. Het werkwoord komt van estrena, een oud woord voor een geschenk. Via het Latijnse strena is het familie van het Franse étrennes, de cadeautjes rond nieuwjaar. Iets estrenar is dus een beetje: het geschenk openmaken.
Het woord dekt veel. Je estrena nieuwe schoenen, een pas gekochte auto of een appartement waar nog niemand heeft gewoond. Een film of toneelstuk heeft een estreno, een première, en wie iets voor het eerst doet, se estrena. Het Catalaans heeft hetzelfde werkwoord en gebruikt het zelfs voor de eerste verkoop van de dag in een winkel.
Wat het lastig maakt in het Nederlands is dat wij per situatie een ander woord pakken. Schoenen loop je in, een huis wijd je in, een film gaat in première. Het gevoel erachter, dat iets nieuw is en jij de eerste bent die het gebruikt, heeft bij ons geen eigen werkwoord. Inwijden komt het dichtst bij, maar dat klinkt al snel plechtig.
Een scène: de eerste schooldag in Sevilla. Een jongen van acht staat bij het hek in glimmende gympen. Zijn vriend kijkt naar beneden en vraagt: '¿Estrenando zapatillas?' De jongen knikt, en houdt de rest van de ochtend zijn voeten zorgvuldig uit de plassen.