Het verhaal
Jugaad is Hindi (जुगाड़) en wordt ook in het Urdu en het Punjabi gebruikt. De oorsprong is 'verbinding' of 'samenvoeging': iets in elkaar zetten met wat er voorhanden is. In India is jugaad zowel de oplossing als de handigheid erachter. Een koelkastdeur die met een stuk ijzerdraad weer dicht blijft, is jugaad. Een kennis die via via toch nog een treinkaartje regelt, heeft ook jugaad gedaan.
Het bekendste voorbeeld rijdt over de wegen van Noord-India en heet zelf ook jugaad: een zelfgebouwde wagen van planken en losse onderdelen, vaak aangedreven door een dieselmotor die eigenlijk voor een irrigatiepomp bedoeld was. Zulke wagens hebben geen kenteken en vallen buiten de officiële regels voor motorvoertuigen.
In 2012 verscheen het boek Jugaad Innovation van Navi Radjou en twee collega's. Sindsdien staat het woord ook in de managementliteratuur, als voorbeeld van 'frugal innovation': slim vernieuwen met weinig geld.
Voor een Nederlander ligt houtje-touwtje voor de hand. Dat woord klinkt alleen een beetje beschaamd, als iets wat je later nog netjes moet maken. In jugaad zit meer trots, het is een compliment voor wie het voor elkaar krijgt.
Een scène: een bruiloft in Lucknow, en halverwege valt de stroom uit. Een neef haalt de accu uit zijn scooter, verbindt twee draden en binnen tien minuten brandt de lichtslinger weer. Er wordt geklapt. 'Jugaad,' zegt hij, en gaat weer zitten.