קוועלןKVE-len[ˈkvɛlən]
glunderen van trots, meestal om je kinderen — van binnen overlopen
Dichtstbij in het Nederlands: glunderen, stralen, glimmen. Geen ervan dekt het.
Kveln komt van het Middelhoogduitse quellen, opwellen, en is familie van ons 'wel' en 'opwellen'. In het Jiddisch welt de trots op, meestal om kinderen of kleinkinderen. Het Engels leende het als to kvell, en Amerikaanse grootouders doen weinig anders.
Een echt potje met dit woord, in 20 seconden.
Bevat de antwoorden. Wil je het woord eerst zelf spelen, laat dit dan dicht.
Moeilijker dan de meeste woorden tot nu toe.
Ronde drie, situatie, kostte de meeste punten.